Mama & Kids

Ifan’s eerste week op school

De eerste week is alweer voorbij, we hebben het overleeft!

Hoe verliep de eerste week?

Zoals als je misschien wel gelezen hebt, ging de eerste ochtend niet helemaal zoals we voor ogen hadden. Zeg maar gerust, helemaal niet! Die ochtend hing ik dan ook meteen even aan de telefoon met de directeur. Gelukkig begreep hij mijn gevoel en zou het bespreken met de juf, zodat het niet nog een keer zou voorkomen. Een niet zo goed begin van de eerste week op school 🙁

Toen ik Ifan om 12:00 uur weer ophaalde om thuis een boterham te gaan eten, kwam hij met een glimlach naar buiten gerend. Poeh, gelukkig! Ik was echt even bang dat hij ontzettend had moeten huilen die ochtend. Maar niets was minder waar, hij had echt naar zijn zin gehad!

De tweede dag ging Dafydd nog een keertje mee om Ifan naar school te brengen. Een soort van herkansing van de eerste dag. Dit ging al een stuk beter. Het was rustiger in de klas en wij wisten zelf ook wat beter hoe en wat.

Op het moment dat we weg gingen had Ifan niet helemaal in de gaten wat nou de bedoeling was. Hij liep naar de deur om te wachten tot we weer terug kwamen. Dit was dus niet zo, en toen kwamen er toch wel even wat tranen (ook bij mama, natuurlijk!). Wij zijn toen weggegaan. Ik vond dat een moeilijk moment, maar ik besefte me ook dat het er niet beter van werd, voor ons allebei, als ik daar zou blijven staan.

Toen ik hem tussen de middag weer kwam ophalen, vroeg ik aan de juf hoe het was gegaan. Ze vertelde dat er wel even wat tranen waren, maar ze had hem bij zich genomen en toen ze vertelde dat ze gingen gymmen was het verdriet al snel voorbij. Ik voelde me meteen weer een stuk lichter 😉

De rest van de dagen zijn eigenlijk heel goed verlopen. Ifan heeft het naar zijn zin en heeft ook geen moeite meer met het wegbrengen. Volgens de juf ging het de laatste twee dagen (donderdag en vrijdag) echt heel goed. Hij had lekker met andere kinderen gespeeld en begon zijn plekje in de groep te verkrijgen. Ik kon met een goed gevoel het weekend in.

Toen ik Ifan maandag ophaalde van school (de tweede week) had hij een pluim gekregen omdat hij fijn had gespeeld en goed had opgeruimd! Én had hij al een vriendenboekje van een klasgenootje bij zich! Hij vond het prachtig 🙂 Deze mama was zo trots als een pauw natuurlijk!

We merkten in het weekend dat hij wel vermoeider was dan normaal, ook niet zo gek natuurlijk! We hebben er voor gekozen om lekker rustig aan te doen en Ifan gewoon op tijd naar bed te laten gaan. Hij heeft veel baat bij regelmaat en structuur. Ik denk dat het, juist nu, belangrijk is dat we daar aan vasthouden.

Hoe verliep de eerste week voor mij?

Mijn gevoel werd, hoe verder de week vorderden, steeds beter en opgeluchter. Alhoewel ik na het weekend toch wel weer even moest slikken, toen ik hem in de klas achterliet. Ifan zat lachend naar me te zwaaien, dus daar had het gelukkig niks mee te maken 🙂

Ik vind het zo’n definitief iets, naar school gaan. Het is het eerste stukje van een lang proces dat loslaten heet. En dat blijft toch een beetje een weemoedig gevoel geven. Zodra ik weer thuis ben en dingen aan het doen ben, ebt dit gevoel ook wel weer weg. Maar er blijft toch stiekem wel een knoop in m’n maag zitten die er nog even niet uit wil.

Meer zien van mij? Volg me dan op: Facebook * Instagram * Twitter * Bloglovin’ * YouTube

LIEFS, CHARLOTTE  ♥

You may also like

6 Comments

  • Michelle

    Poeh, wat lijkt me dat moeilijk zeg! Maar wat fijn om te lezen dat je zoontje het zo goed doet en naar zijn zin heeft. Kanjertje!
    Mijn dochtertje is vorige week voor het eerst een dag naar het kinderdagverblijf gegaan. Vreselijk vond ik dat, ik huilen natuurlijk. Het is best oke gegaan gelukkig. Deze week moet ze twee dagen, dus hopelijk gaat dat ook goed en voel ik me dan over een tijdje een stuk lichter, net als jij. Dat loslaten wat je beschrijft begint al wel vroeg he… Liefs

    12 januari 2016 at 08:04 Reply
    • Charlotte | Lovely Charlotte

      Het kinderdagverblijf vond ik niet zo heel erg. Natuurlijk heb ik ook wel gehuild hoor, die eerste paar keer 😉
      Ja, het loslaten begint inderdaad al erg vroeg 😮 maar het went echt! Het gaat vast goed met je dochtertje op het kdv, succes 😉 Liefs!

      12 januari 2016 at 09:07 Reply
  • Magalie

    Ik was heel benieuwd naar je verhaal toen ik de titel las! OW wat zie ik daar tegenop zeg, ookal duurt het nog 2 jaar. Wat fijn om te horen dat er na wat normale “gewenningsverschijnselen” het goed is gegaan! Wat zal hij ook trots zijn geweest…hoop nieuwe indrukken en een rustig weekend erachter aan. Ik mag alleen maar hopen dat het wanneer het bij ons zover is, ook zo goed gaat!

    12 januari 2016 at 18:53 Reply
    • Charlotte | Lovely Charlotte

      Lief, dankjewel! Het gaat inderdaad echt heel goed, beter dan verwacht eerlijk gezegd!
      Ik zag er ook heel erg tegenop, maar het is me best meegevallen 🙂
      Charlotte | Lovely Charlotte onlangs geplaatst…Lovely Pictures | Week #2My Profile

      13 januari 2016 at 08:20 Reply
  • Jeanine

    Pfieuw, gelukkig gaat het nu wel goed! (met een beetje hulp van de directeur) Zo zielig als ze het niet naar hun zin hebben en moeten huilen. Lijkt me zo’n machteloos gevoel. Ik zie er wel een beetje tegenop als onze jongste over een paar maandjes ook gaat aangezien dat een totaal ander kind is dan mijn oudste zoontje.
    Jeanine onlangs geplaatst…Ontbijtpraat | Overnight oats met veel chocolade voor mijn winterdipMy Profile

    13 januari 2016 at 00:48 Reply
    • Charlotte | Lovely Charlotte

      Gelukkig viel het huilen wel mee. Het was alleen de tweede dag in de ochtend dat er wat tranen waren, daarna helemaal niet meer.
      Ik kan me je gevoel wel voorstellen, ook omdat je dan helemaal niemand meer thuis hebt. Ik had dat nu ook aangezien Ifan de enige is 😉 Succes! X
      Charlotte | Lovely Charlotte onlangs geplaatst…Lovely Pictures | Week #2My Profile

      13 januari 2016 at 08:21 Reply

    Leave a Reply

    CommentLuv badge
    %d bloggers liken dit:
    Meer in Mama & Kids
    Ifan voor het eerst naar de basisschool
    Mijn moederhart huilt, voor het eerst naar de basisschool

     Voor het eerst naar de basisschool. Iedere keer moet je je kind weer een beetje verder loslaten, en dat is moeilijk....

    Sluiten