Mama & Kids, Persoonlijk, Zwangerschap

In mijn perfecte wereld

In mijn perfecte wereld

Bron: http://www.pinterest.com/

Mijn perfecte wereld versus de realiteit.

De perfecte wereld

In mijn perfecte wereld zou ik maat 40 hebben en geen enkel putje, streepje of litteken hebben. Ik zou strak in m’n vel zitten en nooit onzeker zijn over mijn lichaam.

In mijn perfecte wereld zou mijn blog fantastisch lopen. Ik zou niet meer hoeven te piekeren over wat ik nou zou willen doen voor werk. Ik zou lekker schrijven, mijn eigen uren bepalen en doen wat ik leuk vind.

In mijn perfecte wereld zou ik iedere dag exact weten wat ik aan wilde doen en zou mijn kast vol hangen met precies de juiste kledingstukken.

In mijn perfecte wereld maakte mijn huis zichzelf schoon, of had ik van die kaboutertjes die iedere nacht kwamen om alles te doen.

In mijn perfecte wereld kookte ik elke dag een gevarieerd en gezond drie-gangen menu. Zou ik altijd de juiste ingrediënten in huis hebben en mislukte of verbrande er nooit iets.

In mijn perfecte wereld zou ik nu twee kindje hebben. Ifan en een klein baby’tje. Een kleine mini Ifan. Ik zou een natuurlijke bevalling hebben gehad en liep de borstvoeding als een trein.
En dan zouden we over een aantal jaar, zonder gedoe en miskramen, een derde kindje krijgen, een lief klein meisje.

De realiteit

Ik was 10 kilo afgevallen maar tijdens de laatste periode weer een aantal kilo’s aangekomen. Ik heb nu maat 42/44. Ik zit niet super strak in m’n vel. Mijn buik is gehavend, striae en littekens. En af en toe kan ik me heel druk maken over mijn lijf. Door die paar extra kilo’s zitten m’n broeken net weer wat strakker en voel ik me er toch niet helemaal lekker bij. Tijd om weer terug in het ritme te komen en die kilo’s eraf te werken!

Mijn blog groei, en daar ben ik heel blij mee. Ik schrijf 4 keer per week een artikel en dit gaat goed. Ik heb nog niet het bezoekersaantal wat ik graag zou willen, maar ik ben tenslotte ook pas een klein half jaartje bezig. Blijven gewoon lekker doorgaan! Mijn droom is wel om dit uit te laten groeien tot mijn ‘baan’. Mijn eigen uren indelen en lekker vanuit huis werken. Lijkt me ideaal, en zeker met kids!

Heb jij dan ook? Sta ik ‘s ochtend voor de kast en heb ik echt geen idee wat ik aan moet doen. Kleding genoeg maar niks lijkt op dat moment goed te zijn. Wat heb ik daar toch een hekel aan!

Tja, het huis maakt zich niet vanzelf schoon (als dat bij jou wel zo is, please tell me your secret!) en ben ik elke dag aan het opruimen en elke week aan het stofzuigen en dweilen. Dat zou toch wel een oplossing zijn zeg, van die kaboutertjes 😉

Ik probeer echt elke dag ervoor te zorgen dat mijn gezin gezond en gevarieerd eet. Maar er zijn ook dagen dat ik geen zin heb om boodschappen te doen, laat staan om te koken! Jammer dan, morgen weer een nieuwe dag vol goede moed!

Als alles goed gelopen was hadden we nu een klein baby’tje gehad. Nadat we getrouwd zijn hebben we besloten dat we graag een tweede kindje wilden. Na een paar maanden oefenen was het zover! Helaas eindigde dit na 7 weken in een miskraam. Daarna heb ik nogmaals een positieve test gehad, maar dit mocht ook niet zo zijn. Toen het in januari weer raak was, dachten we, drie maal is scheepsrecht. Dit gaat helemaal goed komen! Voor onze eigen gemoedsrust toch maar wel een vroege echo ingepland met 8 weken. Hieruit bleek dat het foute boel was. In het ziekenhuis werd er nog een echo gemaakt waaruit bleek dat ik een buitenbaarmoederlijke zwangerschap had. Aangezien ik op dat moment al 9 weken zwanger was, ben ik met spoed opgenomen en diezelfde avond nog geopereerd. Eén van mijn eileiders is toen verwijderd. We hebben een heftig jaar achter de rug met veel verdriet. Maar wat deze situatie wel met zich meebrengt heeft is dat je als gezin hechter wordt en nog meer van elkaar gaat houden. Zolang we maar samen zijn kunnen we alles aan.

No matter how dark it gets, the sun’s gonna rise again ♥

 

You may also like

6 Comments

  • Sandra

    Wat heftig. Ik ben er even stil van. Wat een vreselijk naar jaar hebben jullie achter de rug. Ik hoop dat vanaf nu meer geluk op jullie pad komt en dat er weer mooie dingen mogen gaan gebeuren!
    En weet je? Die bezoekersaantallen die komen vanzelf wel! Niet te veel op focussen. Het gaat vanzelf omhoog! En zoals je zegt, je bent nog niet zo heel lang bezig met blogger. Komt goed, dat weet ik zeker! 🙂
    Sandra onlangs geplaatst…Lichtpuntjes | Lieve mensen, zelfgemaakte pizza & cadeautjesMy Profile

    22 november 2015 at 11:26 Reply
  • Merel

    Mooi geschreven, maar verdrietig. Wens je ook alle geluk toe!
    Liefs
    Merel onlangs geplaatst…Nationale Donorweek: ‘Ik ben al jaren bloeddonor.’My Profile

    13 oktober 2016 at 14:20 Reply
  • Enig kind zijn is zielig, alleen is ook maar alleen 😢 | Lovely Charlotte

    […] of zusje is. “Ach…”, zeiden we allebei. Er werd gelachen, maar van binnen huilende ik. Ik voelde de tranen achter m’n ogen prikken en bleef strak naar m’n hamburger kijken. […]

    24 juli 2017 at 20:00 Reply
  • roelina

    Heftig meis (als ik dat mag zeggen), het geluk van een gezond kind is iets waar men echt dankbaar voor moet zijn. Het is namelijk niet vanzelfsprekend (kan ik zeggen vanuit ervaring). Maar jullie hebben een prachtige zoon.

    8 augustus 2017 at 19:52 Reply
  • Leave a Reply

    CommentLuv badge
    %d bloggers liken dit:
    Meer in Mama & Kids, Persoonlijk, Zwangerschap
    Under the tuscan sun ♥

    Inmiddels is zijn we al ruim een jaar getrouwd. Wat was het een bijzondere en onvergetelijke dag!

    Sluiten