Gastblogs, Persoonlijk

Lieve Charlotte | Geloof jij in vrijdag de 13e?

Lieve Charlotte, vrijdag de 13e heb jij daar wat mee? Ik helemaal niet, ik heb geen bijgeloof, behalve dan het afkloppen van dingen, maar meer als een grapje dan echt waar. Iets in de trant baat het niet schaad het niet.

Uitgelichte afbeelding Shutterstock

Vrijdag de 13e

Maar afgelopen week was het vrijdag de 13e. De nacht ernaar toe was al niet erg goed. We zijn gezegend met 2 slapende jongens in de nacht, ja echt altijd. We worden eigenlijk een beetje sacherijnig als Bram een nacht wakker is en niet lekker. Dan slapen we slecht.

Maar deze week werd door velen ons toch wel weer aangeduid dat we daar toch wel erg dankbaar voor mogen zijn. Sorry, we zijn wat verwend. Ieder huisje zijn kruisje, toch? Moe zijn we toch wel van alle nachten in het ziekenhuis de afgelopen maanden. Eigenlijk voelen we ons elke keer best goed, dus ik durf ook prima naar de kapper op vrijdag de 13e.

Heb sowieso veel vertrouwen in mijn kapper (de dames daar dan!), ben niet bang voor een verknipte coupe of een verkeerde spoeling. Verder had ik ook een pedicure afspraak gepland, echt even een onderhoudsdagje.

 

Bijgeloof?

Maar goed terug naar de nacht, die was dus niet best. Heel weinig geslapen en laat dat nou echt mijn grootste trigger zijn. Dan ben ik niet op mijn best… En dus gingen de sluizen al vroeg open. Dat pikten de jongens natuurlijk feilloos op en het was een meerstemmig gezang die ochtend. Bram ging naar school, daarna kwam Ray terug van school en ik had heus nog een lijst met dingen die ik moest doen, de pedicure ging door omstandigheden aan mijn neus voorbij.

Dan maar op naar de kapper. Lekker wat tijd voor mezelf. Ik werd als altijd vriendelijk ontvangen, en gelijk mocht ik in de verf, immers die herfst bruine coupe heb ik niet van mezelf… 50 shades of grey is bij mij al jaren geleden ingetreden. Na het aanbrengen van de verf en het bijkletsen, is dan de inwerktijd daar. Mijn favoriete moment op het wassen na. Ik mag ongestoord de Libelle, Margriet, Linda etc kijken, lezen en bladeren. Zonder het gevoel dat de wasmachine klaar is, of de droger piept, zonder een kind dat een vieze luier heeft, of opgehaald moet worden van school. Zo gewoon tijdloos, er hoeft even helemaal niets, totdat ze vraagt of ik meeloop naar de wasbak. Fijn toch?!

De sluizen gaan open

Nou deze keer niet, ik weet niet wat er gebeurde, maar de sluizen, daar gaan ze weer…. Ja hoor. Echt! Bij de kapper! En niet zo’n beetje ook. Ik probeer te stoppen, maar kijk dan weer naar mijn eigen spiegelbeeld. Misschien herken je dit, maar mijn spiegelbeeld… It is not my finest look, haar in de verf, kappersschort als een tent om me heen gevouwen, en een mega grote spiegel die niet te ontwijken valt. Dus snotter ik maar verder. Oké klaar nu, bij elkaar rapen. Gelukt.
Als ik naar huis fiets ontdek ik dat mijn zadel lekt, dus zo’n natte broek bij m’n billen. Niets dramatisch maar ik baal ervan want dit is de ENIGE broek die vandaag lekker zit. “Nee, niet de tien anderen die in de kast liggen Raym, die zitten voor geen meter”. Dan de middag maar door. Het wordt een lange dag.

Murphy’s law

Gelukkig gaat op een gegeven moment de knop om, lukt het me om de sluizen te blokkeren en te genieten van de zon, die herfst zon die schijnt. Toch nog een nazomer, meer nog dan verwacht. Maar het weekend zet zich wel in een soort van aftermath voort op die 13e. Dit weekend heeft een en ander hier in huis er al de brui aan gegeven, raakte ik mijn telefoon kwijt, mislukte het nieuwe recept wat ik uitprobeerde…. Hoera! Het is zo’n Murphy’s Law situatie.

Maar moet ik dan met 1 been op de stoep en 1 been in de goot? Een potje zout over mijn schouder gooien? Of een hoefijzer boven de deur hangen? Heb jij eigenlijk bijgeloof en wat doe je dan? Ik ben benieuwd want ik geloof vanalles, maar ben daarin ook wel een soort ongeleid projectiel. Vandaag is het linksom, morgen rechtsom, en de dag erna gewoon…. rechtdoor. Al gezegd dat ik het mezelf soms wel moeilijk maak. En Raym? Die is wel blij dat die vrijdag voorbij is. Ik ook, gelukkig een nieuwe week. Nieuwe ronden, nieuwe kansen.

Liefs Dagmar
Kaarsje voor Youp

You may also like

1 Comment

  • Jascha

    Kwa geloof heb ik een aantal jaar geleden wel een keus gemaakt. Ik ben katholiek geworden, en geloof laat geen ruimte voor bijgeloof (iets met gouden kalveren). Daar herinner ik mezelf aan bij al die potentiëel gevaarlijke situaties ;-).

    21 oktober 2017 at 12:30 Reply
  • Leave a Reply

    CommentLuv badge
    %d bloggers liken dit:
    Meer in Gastblogs, Persoonlijk
    Lovely Pictures | Eerste twee weken van oktober
    Lovely Pictures | Eerste twee weken van oktober

    De eerste twee weken van oktober zijn lekker rustig geweest. Ik heb met name veel achter de computer gezeten, maar...

    Sluiten