Mama & Kids

Lovely Mom | Geduld…

Ifan is boos!

Geduld is een schone zaak. Heel eerlijk gezegd is het niet mijn sterkste kant 😉 Consequent blijven en mijn geduld niet verliezen (om vervolgens de handdoek in de ring te gooien) vind ik soms erg lastig!

Ifan is nogal volhardend. Afgelopen zondag waren mijn ouders en zusje op bezoek. Omdat Dafydd en mijn moeder spruitjes erg lekker vinden (ik snap het niet, maar goed) leek het me een goed plan om dit te eten. Ik kookte ook nog boontjes dus voor ieder wat wils. Toen het eten op tafel stond wilde Ifan boontjes én spruitjes. Prima, krijg jij van alles wat. De eerste spruit ging prima, de tweede ook. Daarna zei hij dat ‘ie niet meer hoefde. Nog één spruit en de rest eet daddy dan wel op. Daar dacht meneer anders over…

Normaal gesproken gaat dit systeem prima. Maar nu waren opa, oma en tante Anne erbij dus meer kansen om eronderuit te komen! Let the battles begin 😉

In de eerste instantie heeft Ifan een tijdje op de trap gezeten. Ik heb geen zin in strijd aan tafel. Als hij niet wil eten, dan gaan hij maar ergens anders naartoe. De trap, dus. Na ongeveer 10 minuten (en vijf keer vragen of hij nu wel kwam eten) is hij weer aan tafel komen zitten. Wij waren inmiddels allemaal al klaar. Het spruitje ging in zijn mond en bleef daar ook. Als een soort van hamster heeft hij nog een kwartier alleen aan tafel gezeten. Uiteindelijk ben ik weer bij hem gaan zitten en heeft hij de spruit gekauwd en doorgeslikt. 1-0 voor mama 😉

Ik vind deze situaties erg lastig. En als ik eerlijk ben, had ik waarschijnlijk al eerder de handdoek in de ring gegooid. Na een tijdje wordt ik dan zelf ook echt boos en heb ik echt geen zin meer in die strijd en geef ik het op. Deze keer heb ik volgehouden en m’n geduld bewaard, en het werkt! Ik weet stiekem ook wel dat het een kwestie is van wie de langste adem heeft, maar soms heb ik er gewoon geen puf voor om zo’n strijd van een uur aan te gaan.

De afgelopen weken zijn we hier erg mee bezig. Ifan is nu de oudste op het kinderdagverblijf en begin van dat Alfamannetjes gedrag te vertonen. Zowel op het kinderdagverblijf als thuis. Niet luisteren, een weerwoord en me gewoon recht in m’n gezicht uitlachen als ik boos op hem word.

Ik merkte na één dag al dat Ifan in de gaten had dat er een aantal dingen anders gingen. Hij was minder brutaal en beseft zich eerder dat dingen niet mogen en biedt dat ook netjes zijn excuses aan.

Het klinkt nu net of Ifan een of ander terror kind is, maar dat valt echt reuze mee. Hij is eigenlijk heel makkelijk en luistert over het algemeen erg goed. We zitten nu alleen even in een fase waar het wat minder gaat 😉

 

Herkennen jij deze fase? Heeft jouw kind dit ook gehad voordat hij naar de basisschool ging? Hoe pakte jij dit aan?

You may also like

4 Comments

  • Tamara

    Hi, begrijp me niet verkeerd, maar waarom moest hij perse op de trap zitten als hij niet wilde eten? En waarom ‘moest’ hij nog een spruit? Anders de rest van zijn eten (waaronder dus ook de andere boontjes) niet? Ik probeer ook vaak op die manier groente naar binnen te krijgen hoor, -als in: nog 1 boontje en dan mag je nog een stukje vlees- dus snap je truukje. En is dus ook niet veroordelend 🙂

    16 november 2015 at 06:49 Reply
    • Charlotte | Lovely Charlotte

      Ik begrijp wat je bedoelt hoor 🙂 Zoals ik al schreef heeft Ifan de laatste tijd veel last van Alfamannetjes gedrag 😉 Hij is de oudste op het kinderdagverblijf en gaat bijna naar school. Hierdoor kan hij flink brutaal zijn, luistert hij niet en lacht ons soms recht in ons gezicht uit als we boos worden.
      Daarom vonden we het nu belangrijk dat wij degene zijn die de regels maken en hem hier ook aan houden.
      We zitten nu in zo’n periode waar we de strijd aan moeten om te laten zien wie de regels maakt. Dit klinkt heel naar en autoritair, maar dat is het zeker niet. Het is maar net hoe je hier zelf invulling aan geeft.

      Wij merken dat dit voor ons Ifan werkt, dus daarom doen we het 🙂
      Charlotte | Lovely Charlotte onlangs geplaatst…Lovely Mom | Geduld…My Profile

      16 november 2015 at 12:45 Reply
  • Hanna @ eenbezigbijtje.nl

    Het lijkt me heel lastig om altijd maar consequent te moeten blijven. Fijn dat het over het algemeen hartstikke ‘makkelijk’ gaat!
    Hanna @ eenbezigbijtje.nl onlangs geplaatst…De knoop is doorgehakt..My Profile

    16 november 2015 at 10:39 Reply
  • Leave a Reply

    CommentLuv badge
    %d bloggers liken dit:
    Meer in Mama & Kids
    Lovely Mom | 5 manieren om prachtige herinneringen te creëren

    Ze worden allemaal veel te snel groot, onze kinderen. Zijn ze nog maar net geboren en poef... gaan ze alweer...

    Sluiten